اين گوساله البته مال غذاى فرداش است. اين حسينيه، از اول ماه محرم تا آخر ماه صفر  به ملت شهيد پرور و عزادار دماوند ناهار و شام مى‌دهد.

گوساله‌ى بالايى، بعد از پاك شدن.

گوشتها را توى ديگها مى‌ريزند براى شتشو.

اين هم طريق شستن!!

بعد از شستن، اينگونه پاك و خورد مى‌كنند.

كه بعد از خورد شدن توى ديگ مى‌ريزند براى پختن.

اين هم پياز غذا

اين هم اجاقهاى مخصوص پخت گوشت

اجاقهاى مخصوص دم كردن پلو، به خاطر حجم بالاى برنج، در بالا هم شعله دارد .

بعد از اينكه غذا پخته شد، پلو را براى كشيدن در بشقاب، در ديگ كوچكترى مى‌ريزند تا هنگام كشيدن، راحت تر باشند.

خورشت را هم به هكذا

يكى پلو مى‌كشد، ديگرى خورشت روى آن مى‌ريزد، دو نفر بشقابها را در يك مجمعه قرار مى‌دهند.

همان متن بالا، از زاويه‌اى ديگر

بعد كه آن دو نفر غذا را در مجمعه گذاشتند، يك نفر برنج زعفرانى را كه در آنجا بهش مى‌گفتند رنگ روى خورشت مى‌پاشد.

در همين حين هم يكى مشغول دراوردن ته ديگ است.

اون ديگ وسطي، همان رنگ است. مجمعه‌ها را روى زمين مى‌گذارند تا يكى بيايد و  ته ديگى را كه نفر بالايى دراورده بود، در هر بشقاب بگذارد.

بعد مجمعه‌ها را اينگونه روى هم مى‌گذارند تا هم فضا خالى شود و هم براى بردن به صحن حسينيه راحت تر باشد.

اين هم ماست است.

براى هر 3 نفر يك ظرف ماست مى‌گذارند.

پارچها را اينگونه آب مى‌كنند. هر پاچ براى هر 6 نفر است.

قسمتى از 17.000 بطرى نوشابه

ملت شهيد پرور و عزادار و البته گرسنه و خسته

ساعت 5 بعد از ظهر، نوبت خودمان شد كه عذا بخوريم. هرچند كه يك چشممان به ملت بود كه اگر كارى داشتند، در خدمت باشيم.

اجازه داشتند كمى استراحت كنند تا براى شام سرحال و قبراق باشند. فكر مى‌كردند كه من از روزنامه يا تلويزيون(!!) آمده‌ام.

اين هم باقالي‌هاى پاك كرده براى شام غريبان.

حاجاقا بهمن 84